Als je Kerst in Amerika viert, dien je dat natuurlijk ook helemaal op zijn Amerikaans te doen. Zodoende kwam er dit jaar geen Sinterklaas (nou ja, misschien was hij heel snel even op en neer gevlogen vanuit Nederland om wat cadeautjes af te geven) maar moesten de jongens wachten tot 25 december. In Amerika komen de cadeautjes namelijk van Santa Claus, oftewel de Kerstman.
Al weken voordat de beste man de cadeautjes zou komen brengen gingen de jongens met de kerstman, natuurlijk nog in zijn gewone kloffie, op de foto. Ook werd er een adventkalender aangeschaft. Elke ochtend mocht peuter een vakje openmaken met een chocolaatje erachter (ik weet nu hoe die Amerikanen aan hun gewicht komen) zodat hij precies wist hoeveel nachtjes het nog zou duren voordat de Kerstman zou komen. Natuurlijk moest hij zich wel voorbeeldig gedragen want stoute kindjes krijgen niets.
Nog één nacht
De spanning liep hoog op toen we nog maar één nacht te gaan hadden. De speciale kerstpyjama’s werden aangetrokken en voordat peuter ging slapen mocht hij een beker melk en een schotel met koekjes neerzetten. Daar houdt de Kerstman namelijk van. Er werd onrustig geslapen (oké dat lieg ik) en om 7.00 uur ’s ochtends op de 25e december 2009 werden we gewekt door een hysterische peuter. “De cadeautjes zijn gekomen, de cadeautjes zijn gekomen!!”.
Het was nog even zuur dat hij pas na het ontbijt samen met zijn broertje mocht gaan uitpakken maar toen het eenmaal zover was, leefde hij weer helemaal op. Hij ontpopte zich snel tot oppercommando-cadeautjesopenmaker. De kaartjes werden gelezen (ja, onze peuter kan tegenwoordig al behoorlijk goed lezen!) en de cadeaus gedistribueerd. Meestal nadat peuter ze vast had uitgepakt want tja, hij is daar gewoon erg goed in.
De buit
Aan het eind van de uitpaksessie hadden beide boys een stapel aan speelgoed en kleding liggen. En ook papa, mama, opa en oma hadden nog een kleinigheidje van de schuddebuikende man gehad. Ho, ho, ho!
De rest van de dag werd er gespeeld met de cadeaus en ’s avonds genoten we van een heerlijk zelfbereid (Italiaans) diner met gasten. Een geslaagd Kerstfeest. En het voordeel van Kerst in Amerika? Het duurt maar één dag! De 26e was alles weer normaal en kon er gewoon weer fijn geshopt worden..!
