Dat was weer leuk zeg! We moesten om 13.45 in Amsterdam zijn in het Vondelpark. Ik was van plan om om 12.30 te vertrekken om in ieder geval op tijd te zijn. Dus Kyan om half 12 in bed gelegd en ja hoor, meneer werd om half 1 wakker. Goeie timing. Alleen had hij zijn hele bed ondergespuugd!! Arm mannetje was helemaal overstuur. Eelco heeft hem getroost, opgepoetst en schone kleren aangetrokken terwijl ik zijn bedje heb verschoond en zijn vieze kleren in de was heb gedaan. Daarna was het dan toch tijd om te gaan.
Gelukkig kwamen we nog netjes op tijd aan in Amsterdam en toog ik met koffer en buggy met kind richting de afgesproken plaats. Daar werd al druk gefotografeerd. De styliste en fotograaf kende ik al dus dat was leuk en gezellig. Kyan was helaas op dat moment wat minder leuk en gezellig. Hij had toch wat te kort geslapen en was in de auto net niet in slaap gevallen. De vreemde omgeving van het Vondelpark en de vreemde mensen (en dan vooral die man met de grote camera) bezorgden hem behoorlijk wat angst. Tot overmaat van ramp ontdekte ik ook nog pus in zijn oogjes. Gisteren op de creche hoorden we dat er een kindje oogontsteking had en toen hield ik mijn hart al vast. Hij heeft het één keer eerder gehad en dat was zo zielig!
Maar goed, we moesten toch aan de slag. De bedoeling was om eerst een plaatje te maken van mama achter de kinderwagen met “baby” in de wagen en kindje aan de hand. Alleen wilde dit kindje niet aan de hand maar alleen in de hand, of eigenlijk in de armen, van mama. Dus het werd een plaatje van mama met kind op één arm terwijl ze met de andere arm de kinderwagen duwde. Ook leuk!
Kyan was nog steeds een beetje uit zijn hum dus hebben we even rustig aan gedaan en hem wat te drinken gegeven. Gelukkig hadden ze iets leuks bedacht: hij mocht in een grote berg bladeren spelen! In het begin was het even wennen maar na een tijdje begon hij de lol ervan in te zien en is hij heerlijk aan het spelen gegaan.
Tussendoor werden wat close-ups geschoten en de laatste setting was weer mama achter de wagen, dit keer een buggy, met Kyan erin. Dat ging helemaal goed. De buggy zat kennelijk lekker want hij ging zelfs lachen!
Tijdens de close-ups aan het eind kwam hij helemaal los en liet hij even goed zien wat hij al van mama had geleerd. Recht de camera in kijken, telkens zijn hoofd een klein beetje draaien en de meest verleidelijke, charmante en stoere blikken opzetten. Wat was ik trots!
De brochure komt in januari uit dus op het resultaat moeten we helaas nog even wachten maar ik heb er vertrouwen in dat mijn ventje er mooi op staat!
{ 0 comments… add one now }