
Kyan poetst graag
Kyan zegt nog niet zoveel woordjes en de woordjes die hij zegt, zegt hij op zijn eigen manier. Zo is een broek een koeke (schoenen trouwens ook) en een baal een sjaal. Wel begrijpt hij alles wat je zegt. Ook opdrachten bestaande uit meerdere onderdelen (”Kyan, loop eens naar de keuken om een doek te halen en de bank schoon te maken“) zijn geen enkel probleem. Dit is overigens geen kinderarbeid; Kyan’s grootste hobby is poetsen! Op dit moment komen er elke dag wel een paar woorden bij. Hij zit echt in een groeifase en het is geweldig om hem alles na te horen zeggen op zijn eigen manier
Gisteren stuurde E. mij dit artikel door over data mining als leermethode bij jonge kinderen. Het gaat erover dat kinderen sneller en beter leren praten door het leggen van relaties dan dat ze puur een plaatje zien en een woord erbij horen. Je kunt je kind dus beter continu vertellen wat je doet (”mama pakt nu een pan uit de kast en doet daar eten in om te gaan koken” gevolgd door “nu doet mama het fornuis aan zodat de pan en het eten warm worden” etc.) in plaats van de pan te pakken en daarbij alleen het woord “pan” te zeggen. Het kind zal hierdoor eerder begrijpen dat een pan een pan is (is het nog te volgen?). In het begin zal het kind dan wat minder woorden zeggen maar dat zal ineens overgaan in het vrijwel vloeiend spreken.
Wat blijkt, wij doen het eigenlijk al op deze manier! Ik ben dan ook erg benieuwd wanneer Kyan zijn eerste echte voordracht zal gaan houden
















{ 5 comments… read them below or add one }
Wenlog 02.07.08 at 13:45
Klopt … Zo pikken baby’s dat al op heb ik ergens gehoord en gelezen. Klinkt zo onwaarschijnlijk maar waar. Zo vertelde ik Grace als baby al als ik wat ging doen. Kun je zien van wie ze dat bijdehandte nu al heeft hihih
Loesje 02.07.08 at 13:50
Yup hier ook! Mensen moeten af en toe wel denken “wat is dat voor een idioot mens?!” want ik loop continu tegen Kyan te praten. Al vanaf zijn geboorte
Danielle 02.07.08 at 13:58
hihi ik liep straks bij een ingang van het winkelcentrum en wist niet meer precies welke kant de winkel zat waar ik moest zijn en al lopend langs veel mensen klets ik tegen haar over: waar zou die winkel nou zitten, zit ie links of rechts, wat denk jij Indy..ohh hij zit links..kijk daar is het al.
En hier ook veel woorden die totaal kant nog wal raken, blamos is plakband, blanee is glijbaan en plap is slapen..dussuh
Loezju mv Sven 02.07.08 at 22:17
Joehoe! Laat ik dat nou eens even helemaal goed doen. Ik vertel Sven al vanaf dag1 wat ik doe en ga doen. En werkelijk waar hij lijkt het ook allemaal te begrijpen. Als mama een pan uit de kast pakt regelt Sven de deksel wel even; koken met alleen een pan is onmogelijk aldus Sven.
Ow ja, hier ook een poetsfreak! Altijd handig!
Chantie 02.08.08 at 21:55
Dat doe ik ook!! Lars zegt ook al zo weinig. Misschien dat ze daarom minder snel praten!!! Maar als ze gaan praten dan kunnen we ons bergen denk!! hahaha
Die Derek Ogilvie die heeft het er ook iedere keer over dat je kinderen moet vertellen over het hoe en waarom alsof het een “volwassene” is. Eigelijk deed ik het al, maar ik geloof ook dat het werkt. Gewoon omdat ik het idee heb dat Lars echt niet gek is en precies ziet en weet wat je aan het doen bent. Het schijnt ook een soort rust te geven aan die kleintjes.
Heel veel liefs,
Chantie