Zoals jullie weten heeft ons kleine draakje al 2,5 week last van gigantische slaapproblemen. Nog steeds neem ik hem ’s middags en ’s nachts mee naar ons bed als hij weer krijsend wakker wordt. ’s Middags ben ik vaak zo moe dat ik het niet eens meer probeer en hem direct naast me neerleg om zelf ook even een uiltje te knappen. ’s Avonds zit ik 1 a 2 uur op een vreselijke stoel in een donkere kamer in de hoop dat hij snel in slaap valt. Helaas vaak niet het geval. Urenlang worden de oren van mijn kop gekletst, gaat hij zitten, staan, gooit zijn bedinventaris (knuffels, kussen, fles) uit zijn bed en moet ik hem en zijn spullen weer instoppen voor de zoveelste keer. Zo zat ik gisteravond weer pas om 21.30 uur uitgeteld op de bank.
Maar vandaag kwam de verlossing. Of in ieder geval het artikel waar ik al mijn hoop op gevestigd had: het peuterbedje! Om half 2 stond het en K. klom er meteen op en af. Prachtig vond hij zijn nieuwe “bie”! Zijn hoeslakentjes moesten echter nog gewassen worden en dus stopte ik hem in zijn ledikant. Maar dat wilde hij niet. Hij wilde meteen in zijn nieuwe bed. Ik maakte het dus toch maar op en stopte hem in. Nam zelf plaats op het uiteinde maar dat had tot gevolg dat hij telkens naar me toe kroop. Dus vroeg ik hem of ik op de stoel moest gaan zitten en dat hij dan lekker ging slapen. K. knikte en dus nam ik plaats op de stoel.
Ik had er weinig vertrouwen in aangezien de stoel nu buiten zijn gezichtsveld stond en hij dus wel zou omdraaien om naar me te kijken. Maar het tegendeel geschiedde. Hij ging slapen! Lurkte lekker aan zijn fles, zei nog 1 keer “bie!” (=bed) en binnen 5 minuten hoorde ik snurkgeluiden. Ik sloop de kamer uit en hij werd niet wakker.
Na een klein uurtje werd hij snikkend wakker. Ik sloop er heen, aaide hem over zijn bolletje, zei dat hij lekker verder moest gaan slapen in zijn nieuwe bedje en gaf hem zijn fles weer aan. De afgelopen twee weken hoorde ik dan direct “Mama doe daa!!” (=Mama stoel daar!”) en moest ik wederom op de stoel plaatsnemen tot hij in slaap viel (het is duidelijk wie hier de baas in huis is) maar hij leek zowaar weer te gaan slapen. Dus sloop ik voor een tweede keer weg en ligt hij sindsdien weer gewoon te slapen.
Zou dit dan toch de oplossing zijn geweest?
PS voor de nieuwsgierigen:
Spoiler tonen
{ 21 comments… read them below or add one }
Danielle 03.10.08 at 18:37
Oei, dit klinkt heel erg bekend. Indy had sinds oud en nieuw vreselijke slaapproblemen ivm het vuurwerk. Uit paniek is ze zelfs uit haar ledikant gevallen. Sindsdien slaapt ze ook in een groot bed. Maar het het bleef drama. Tot we haar 1 avond hebben laten huilen (op advies van het CB die zelfs bij ons thuis is geweest). Dat ging gepaard met veel tranen van beide kanten, maar sindsdien slaapt ze gewoon weer zelf in, zonder 1 van ons naast haar.
Nelly 03.10.08 at 20:10
Oh,ik hoop het voor je meid!
Zo krijg jij ook weer wat meer rust!
Mooi bedje ook.
Nelly 03.10.08 at 20:12
En was het leuk in centerparcs?
San 03.10.08 at 20:51
Wat een prachtig bed heeft Kyan en we zullen er hier binnenkort ook aan moeten geloven (niet omdat ze er niet meer in wil slapen), maar het heeft toch weer wat hij zo’n klein manneke in een groot bed (even reageren tussen ANTM door)
Loesje 03.10.08 at 23:22
Helaas was het de oplossing niet. Ik kon vanavond gewoon weer op de stoel plaatsnemen en er werd regelmatig gecontroleerd of ik er nog wel zat
Maar het bedje is wel superstoer en zo’n juniormaatje (70×150) is helemaal niet zo groot!
Chantie 03.11.08 at 1:25
T’ja kleine jongentjes worden groot hé!!! hahaha
Ik hoop zoooo voor je dat DIT het is geweest……
Truste igg:)
Heel veel liefs,
Chantal
Steef 03.11.08 at 9:12
Wat een ontzettend leuk bed ook!! Mag ik vragen waar je het gekocht hebt? Ik hoop dat Kyan er lekker in zal slapen!! (we hebben pas contact gehad over de mail)!
Linda 03.11.08 at 14:06
Jammer dat het niet geholpen heeft. Hier zijn we er wel rigoreus in. Gewoon laten huilen ook al duurt het 2 uur. Hij valt uiteindelijk wel in slaap. Gelukkig komt het bijna niet voor en slaapt hij binnen het uur.
Leuk bed inderdaad.
Loezju 03.11.08 at 15:22
Jammer dat het niet het gewenste resultaat heeft gehad. Wij zijn net als Linda vrij rigoreus met dit soort dingen. Gelukkig komt het zelden voor dus dat scheelt. Het is wat je zelf al zegt; Kyan is de baas in huis momenteel. Vrees dat je toch het patroon moet doorbreken om hem weer in zijn eigen bed te laten slapen.
Heel veel sterkte!
Loesje 03.11.08 at 15:27
En laten jullie je kind dan ook in zijn eigen kots slapen?? Bedankt voor de goedbedoelde adviezen maar dat werkt dus gewoon niet. Hij is zo overstuur dat ie gigantisch gaat hoesten en dientengevolge alles onderspuugt. Fijne moeder ben je dan als je je kind daartussen laat liggen. Dat gaat me toch echt te ver
Misschien gaat het allemaal wel beter als hij zijn papa weer ziet. Tot die tijd laten we het nog maar even zo. Ik heb te weinig energie om elke avond de strijd aan te gaan en dan ook nog eens meerdere keren bedjes te moeten verschonen en mijn ventje onder de douche te moeten zetten…
Loesje 03.11.08 at 15:28
Het bed is trouwens bedbank Bolke en ik heb hem gekocht bij http://www.kinderdroomwereld.nl omdat hij daar het goedkoopst was en ze snel konden leveren!
Nelly 03.11.08 at 15:56
Nee je kindje in de kots laten liggen schiet ook niet op en dat kan je ook niet over mama’s hart verkrijgen.
Meid ik heb eigenlijk geen idee wat je eraan kan doen…maar ik wil je wel even een hart onder de riem steken want volgens mij zit je er ff doorheen aan je laatste bericht te lezen. (wat ik me goed kan voorstellen hoor)
Ik duim voor je op betere slaaptijden van Kyan!
Sterkte
Sandy 03.11.08 at 18:49
Wat jammer dat het nieuwe bedje (nog) niet geholpen heeft. Ik kan me voorstellen dat je er een beetje moedeloos van wordt! Ook ik heb geen tip voor je, maar wil je wel sterkte wensen en ik hoop voor Kyan en jou dat Kyan weer snel lekker gaat slapen en dat jullie lekker uitgerust in Florida vakantie kunnen vieren!
X Sandy
Rianne 03.11.08 at 21:27
Pff wat ontzettend vervelend zeg. En idd al die goedbedoelde adviezen (van zelfs niet eens een moeder (huh wie ik?)) zijn heel lief, maar als ze niet werken of je kunt ze niet toepassen houdt het op. Heb je al eens geprobeerd om m ’s middags niet meer te laten slapen? Misschien is ie ’s avonds dan zo moe dat ie het eerder opgeeft? Pff weer een goedbedoeld advies wat misschien niet werkt. Iig heel veel sterkte en succes. Misschien helpt het idd als ie over een paar dagen zn pappa weer ziet. Als ie dan na een vakantie weer in zn eigen bedje mag slapen, wie weet heeft ie dan het licht gezien en gaat ie elke avond braaf slapen….wie weet. De tijd zal het leren…
Loesje 03.11.08 at 21:33
Yep heb ik ook al geprobeerd maar maakt (vrijwel) geen verschil. Hij wil namelijk wel graag slapen maar het lukt gewoon niet…
Loesje 03.11.08 at 21:42
Ik waardeer alle tips en adviezen trouwens wel hoor! Het is alleen vervelend dat het niet helpt
Voor de rest is Kyan het liefste kind dat je je maar kunt wensen dus over hem geen klachten. Vind het alleen maar zielig voor hem dat hij zo ligt te malen en te draaien en bang is om alleen te zijn. In Florida komt het vast goed..!
marina 03.11.08 at 22:15
zie nu dat je hetzelfde probleem hebt dat ik met mijn Anna heb gehad. Drieenenhalf jaar heb ik een paar uur per nacht naast/in haar (groei)bed doorgebracht.
Toen was het over, vanzelf.
Ik ben zelf mijn hele jeugd lang ’s nachts doodsbang geweest en dat wens ik mijn eigen kindje niet toe, vandaar dat ik nooit voor de ‘harde lijn’ heb gekozen.
Ik heb haar alleen nooit in mijn bed gehaald want daar schijn je nog veel moeilijker vanaf te komen.
Ach, doe maar gewoon wat je hart je ingeeft en wat voor jou ook nog een beetje te doen is. Sterkte.
Rianne 03.11.08 at 22:20
@Loes Idd voor hem is het ook alleen maar heel erg zielig. Voor jullie allebei (allemaal) dus gewoon balen. Ik hoor trouwens net van mijn moeder dat ik dit vroeger ook gehad heb. Dat ik niet alleen wilde blijven en dat ze moest blijven tot ik sliep. Is vanzelf weer overgegaan. Alleen heb je daar nu even weinig aan. Nogmaals sterkte voor jullie allebei. Gelukkig nog maar een paar nachtjes en jullie gaan naar man-/pappalief.
nousha 03.13.08 at 13:31
wauw wat heerlijk!! hopen dat de rust nu een beetje voor je terugkeert meis.. Want ook jij hebt je slaap nodig
Sproetje 03.13.08 at 15:12
Slaapproblemen…praat me er niet van! Ik ben al 22 en heb er nog steeds last van. Hopelijk kan hij nu weer lekker slapen!
Joyce 03.15.08 at 9:35
Hoi Marloes,
Ik heb het verhaal van Kyan en het slapen goed zitten volgen en had erg met je te doen.
Wij hebben in December zo’n vermoeiende periode gehad.
En nu lees ik dit geweldige verhaal!!!!
Ik ben helemaal blij voor jullie en voor Kyan, want zo’n mooi nieuw bed is toch wel helemaal geweldig!
groetjes,
Joyce