Twee van alles

Kyan kan tellen. Nou ja, hij doet af en toe een poging. Zo ligt hij regelmatig in zijn bed schaapjes te tellen. 1, 2, 4, 5, 8, 9, 10 en zo door tot wel 17. Ook kan hij op zijn Nijntje laptop moeiteloos de cijfers 1 tot en met 5 herkennen en aanwijzen. “Zoek…”, “Goedzo!”.

Maar echt tellen kan hij tot 2, soms 3. Vooral de 2 zit er goed in en wordt op de meest onverwachte momenten ingezet. Zo vroeg hij me van de week of ik achterop zijn BMW babyracer kwam zitten. Heel gezellig natuurlijk, zo samen op de auto, maar ik vertelde hem dat ik een dikke buik heb omdat daar een baby in zit en dat dus niet zou gaan passen. Zijn reactie was: “Jij hebt 2 billen!”. Tja, niets tegenin te brengen.

Vervolgens breng ik hem naar bed. Hij loopt voor me uit de trap op, sluit het traphekje en sommeert me eroverheen te klimmen. Ik vraag hem of ik dat wel kan. “Jij hebt 2 lange benen!”, zegt hij. Wederom niets tegenin te brengen.

Maar hij betrekt het zeker ook op zichzelf: “Ik kan zelf lopen, ik heb 2 benen!”. En als ik hem vraag of ik iets te drinken of te eten voor hem zal halen reageert hij steevast met “Ik kan het wel zelf, ik heb 2 handen!”.

Ik heb het nog niet als argument tegen hem hoeven gebruiken maar kan me zo voorstellen dat dat in de loop der jaren toch gaat gebeuren als hij weer eens lui op zijn kont blijft zitten terwijl de tafel afgeruimd moet worden of de vaatwasser ingeruimd. Voor nu geniet ik echter van mijn initiatiefrijke en zeer opgeruimde zoontje dat vanmorgen keurig zijn lege bordje en vorkje in de vaatwasser ging zetten, zonder dat ik daarom hoefde te vragen.

Tagged as: Kyan, netjes, opgeruimd, tellen, twee