Zoals jullie wel hebben kunnen lezen in mijn Twitter feed (grappig trouwens dat zoveel blogsters mijn voorbeeld zijn gaan volgen door ook te gaan Twitteren!) ben ik de afgelopen maanden heel veel in huis bezig geweest. Met veel hulp van mijn ouders en natuurlijk ook Eelco hebben we heel wat werk verzet.

Zo moest(en) er onder andere:

1 ) 7 deuren, 2 trappen, een kelder en 2 kozijnen worden geschilderd (lang leve onze schilder!);

2 ) 6 deurkrukken, 5 krukespagnoletten, 3 pompespagnoletten, 10 uitzetijzers, 2 klapraamuitzetters, 12 schuifraamgrepen, 5 raamgrepen en 3 deurgrepen worden vervangen (lang leve mijn vader!);

3 ) een airco splitunit worden geplaatst met 1 buiten- en 2 binnenunits in de nieuwe kinderkamers  met buitenunit op het - schuine! - dak (50 graden Celsius op warme dagen is nou eenmaal niet prettig voor baby’s en kleine kinderen, ook niet voor volwassenen trouwens);

4 ) 5 stel gordijnen worden uitgezocht, gemaakt en opgehangen;

5 ) 2 kamers worden voorzien van nieuw tapijt;

6 ) diverse schilderijtjes, mandjes, lampen etc worden opgehangen;

7 ) 15 keer op en neer naar het milieudepot worden gereden en 2 keer het grofvuil langs laten komen;

8 ) een complete kinderkamer verhuisd worden naar een hogere etage de dag na terugkomst uit de VS;

9 ) 50 dozen 3 trappen afgesleept;

10 ) 13 kasten in elkaar gezet (3 Praxis en 10 IKEA)

…en dan ben ik nog niet eens begonnen over de verbouwing van onze badkamer die op dit moment gaande is!!!

Je kunt je dan ook wel voorstellen dat ons huis al maanden een grote stofbende is en dat we onze eigen vloer al tijden niet meer hebben gezien omdat deze is vervangen door stuclopers. Ook heb ik meer werklui over de vloer gehad dan menigeen in een heel leven. “Nog een bakkie, Klaus?”

Maar, het is het allemaal waard. Uiteindelijk wordt alles beter, hebben we in plaats van een van schimmel doordrenkte kelder nu een prachtige werkkamer voor Eelco, is zijn oude kamer bijna leeg om door mij als ministudio te worden ingericht, heeft Kyan een stoere jongenskamer gekregen en is zelfs de babykamer, op een witte schommelstoel na, al klaar. Ik zeg: lekker op tijd!!

Nu nog even een maandje afzien en dan hebben we straks een 2x zo grote badkamer met ligbad van 2.00 x 0.90m en dubbele regen/stortdouche waar we met zijn allen tegelijk gebruik van kunnen maken. En, een extra inloopkast bij onze slaapkamer! Foto’s van dit project volgen maar nu is het eerst tijd om de boys rooms te showen!

Voor big brother’s room hebben we gekozen voor een onderwaterthema met als basiskleuren indigoblauw en oranje. We hebben nu eenmaal een grote waterfreak in huis die gek is op zwemmen, zee, strand, vissen en natuurlijk Nemo. Hij slaapt sinds ruim een week op zijn nieuwe kamer en is er helemaal gek van! Er wordt druk gekleurd aan zijn tafeltje, met zijn treinbaan gespeeld en heerlijk geslapen in zijn grote-jongens-bed. Er hangen 2 magneetstrips voor nog te fabriceren kunstwerken, mandjes voor sokken, knuffels en andere kleine dingetjes, 2 turquoise lampen en meneer heeft zijn eigen inbouwkast voor zijn niet geringe garderobe. Zijn boekenkastje staat vol leesvoer en elke avond kiest hij zelf een boekje uit om uit voorgelezen te worden.

Voor onze little brother’s room hebben we gekozen voor een hip barokbehangetje van onze vaste behangleverancier Eijffinger in combinatie met accessoires van Lief!. De kleurencombinatie is hier turquoise met lime. De meubeltjes komen uit Kyan’s babykamer maar hebben toch een heel andere uitstraling gekregen op deze manier. Er hangen 2 kroonluchtertjes van Rivièra Maison aan het plafond, de muren zijn voorzien van mandjes en muurstickers en het eerste Lief!-pyjamaatje hangt al aan het Lief!-plankje boven de commode. Natuurlijk heeft onze grote broer een bijpassende Lief!-pyjama.

Ik zou nog wel even door kunnen gaan over alle leuke details maar volgens mij is het vrij duidelijk dat deze 2 kamers momenteel mijn lievelingsplekjes in ons - verder vrij stoffige - huis zijn!

Popularity: 53% [?]

Afgelopen dinsdag gingen we voor de 4e keer langs de verloskundige. Die bezoekjes stellen helaas altijd maar weinig voor.

Hoogtepunt dit keer was de gezellige babbel met de buurvrouw die daar praktijkassistente is Voor de rest was ook alles goed. Bloeddruk van 110/60 en de beeb had een hartslag van 120 slagen per minuut die niet moeilijk te vinden meer was. Buikje groeit goed, mooie ronde baarmoeder die tot ongeveer 2cm boven mijn navel komt. Dit kereltje is erg druk maar ik kan me herinneren dat Kyan dat ook wel was. De schopjes beginnen nu ook duidelijk aan de buitenkant zichtbaar te worden wat vooral ’s avonds voor een leuk schouwspel zorgt. Ik kan er uren naar kijken!

Af en toe heb ik het gevoel dat ik al 34 weken zwanger ben in plaats van de werkelijke 24 maar toch schijnt mijn buik niet overdreven dik te zijn. Het zal wel aan mij liggen

Popularity: 48% [?]

Al sinds we net wisten dat ik zwanger ben, heeft Kyan dit ook goed in de gaten. Mama mag hem bijvoorbeeld niet tillen (nou ja, niet te vaak en te lang als het ook anders kan) dus zodra ik hem probeer van de grond te liften klinkt er een “Mama niet tillen, mama baby buik!”.

Om het hem wat meer te laten beseffen dat er ook echt een ander kindje in mama’s buik zit hebben we een tijdje terug het boekje “Bobbi wordt grote broer” gekocht. Dat kon al haast geen miskoop zijn want “Bobbi gaat op vakantie” hebben we gelezen tot de gaten in de bladzijden vielen.

Nu is “Bobbi toote broer” zijn favoriete boekje voor het slapen gaan. Hij kiest nooit een ander uit en kan de tekst - samen met mama overigens - uit zijn hoofd oplepelen.

Gisteravond was het weer verhaaltjestijd. Kyan lag al in zijn bed en ik ging naast hem op het bed zitten. Na een paar bladzijden Bobbi kroop hij echter omhoog om tegen me aan te gaan zitten. Zijn handje legde hij op mijn buik, trok mijn shirt omhoog en begon erop te aaien… “Baby in mama buik”. Zo lief!

Ik riep natuurlijk meteen E. erbij die het ook een vertederend gezicht vond. Toen hij Kyan vroeg om de baby een kusje te geven, deed onze grote broer dit direct. En nog een keer. En nog een keer. Wat een heerlijk moment!

We moeten natuurlijk nog maar afwachten hoe het gaat als de baby er straks is maar voor alsnog kan onze kleine vent geen betere grote broer zijn!

Popularity: 61% [?]

En zo ben ik dan ook vrijwel ongemerkt over de 20 weken grens heen gewandeld. 50% zit er alweer op! Afgelopen maandag hadden we de officiële 20 weken echo en ons mannetje zag er weer prima uit. Hij lag nog net zo lekker als de vorige keer waardoor hij zijn gezichtje weer niet goed in beeld liet brengen. Zijn geslacht daarentegen was weer overduidelijk. Er werden geen afwijkingen geconstateerd wat toch altijd weer prettig is om te horen!

Ik heb me even wat minder gevoeld door erge misselijkheid en hoofdpijn. Zelfs nog een extra bezoekje aan de verloskundige gebracht om bloeddruk, eiwit etc te controleren. Gelukkig niets aan de hand (bloeddruk van 100/70 is prima)! Zal dus allemaal wel stress zijn (geweest) en ik schijn ook meer te moeten eten en drinken. Tja, ook dat schiet er wel eens bij in.

Mijn buik groeit goed maar een echte buikfoto is nog steeds niet gemaakt (afgezien van die snapshot in het toilet op kantoor, oops). Ik krijg wel alweer last van maagzuur en de Rennie’s hebben dan ook alweer een vaste plaats ingenomen op mijn nachtkastje.

Ik denk dat ik maar eens iets rustiger aan moet gaan doen………

Popularity: 63% [?]

Ik heb even de DVD gecaptured want het scannen van de foto’s zit er nog even niet in door de verbouwingen hier in huis. Voorzien van commentaar voor de echoleken onder ons

FYI: met 18 weken is een baby 20cm lang en weegt 220gram. Hij is nog heel dun en klein en zal soms voor wat alien-achtige echofoto’s zorgen. Dit is niets om van te schrikken, het trekt echt nog wel bij

Popularity: 78% [?]

JONGEN! (ja, jullie mogen het dus weten )

Vandaag hadden we “stiekem” een pretecho gepland. Niemand wist ervan en het was dan ook een grote verrassing toen we onze vrienden en familie vertelden dat we sinds een paar uur weten dat we nog een zoontje krijgen!

Dit mannetje is zeer eigenwijs en ligt diep in mama genesteld. Hoofdje naar beneden en billen omhoog, en dan ook nog overdwars. Lekker in de placenta die ook nog eens aan de voorkant ligt. Hij wilde zijn gezichtje dus niet goed laten zien (maar daarvoor gaan we met een week of 26 nog eens terug) maar zijn geslacht des te duidelijker. Er is geen twijfel over mogelijk dat wij nog zo’n heerlijk mannetje mogen verwelkomen in december (of januari)

Meer foto’s volgen later, deze twee heb ik even snel gemaakt van de DVD. De rest moet ik scannen.

Popularity: 76% [?]

Gisteravond zaten we op de bank een filmpje te kijken en had ik weer last van “rommelende darmen”. Dus ik E. gevraagd of hij niet een tijdje zijn hand op mijn buik kon leggen om een objectief oordeel te vormen. Rommelende darmen zou je immers van de buitenkant niet kunnen voelen.

Van tevoren nog wat sceptisch (”ik kan het toch nog helemaal niet voelen nu?”) maar na een paar minuten 180 graden gedraaid. E. dus, niet de baby. Al was die ook behoorlijk salto’s en koprollen aan het maken!

Samen hebben we wel een half uur mogen genieten van kleine plopjes en schopjes in mijn buik. Het was overduidelijk! Stiekem kan ik niet wachten tot je het van de buitenkant goed kunt zien. Ik vond dat zo gaaf dat je soms je hele buik van de ene kant naar de andere kant zag bewegen. Bij Kyan uiteindelijk niet aan toe gekomen om te filmen maar dat gaan we dit keer zeker wel doen!

Alhoewel, die eerste buikfoto is er ook nog steeds niet van gekomen…

Popularity: 75% [?]

Going on 17 Nog een paar weken en we weten of het een jongen of een meisje is. Hoewel ik een meisje natuurlijk erg leuk zou vinden (we hebben immers al een jongen), is een tweede jongen natuurlijk net zo welkom en misschien leuker voor Kyan op den duur Belangrijkst, hoe cliché ook, is natuurlijk de gezondheid van de kleine. Dat maakt de 20 weken echo ook weer wat spannender omdat er dan vooral een medisch onderzoek wordt verricht. Is het ruggetje dicht, het gehemelte, staat het neusje recht, geen klompvoetjes, alle hartkamers goed, maagje gevuld etc.

Af en toe denk ik dat ik al wat voel maar het volgende moment denk ik weer dat het rommelende darmen zijn. 100% zeker durf ik dan ook nog niet te zeggen dat ik hem/haar voel. De placenta ligt ook aan de voorkant dus het zou langer kunnen duren. Ik heb even teruggezocht en bij Kyan voelde ik wat in week 19 dus misschien moet ik gewoon niet zo ongeduldig zijn

De baby
De baby is nu ongeveer 16 centimeter lang (inclusief de beentjes) en weegt ongeveer 120 gram. Piepklein nog, maar al wel een minimensje. Hoewel de baby geen adem hoeft te halen omdat hij zuurstof krijgt via de navelstreng, maakt hij wel adembewegingen. Hierbij komt vruchtwater in de longetjes, dat hij er later weer uit zal persen.

De baby is nu over zijn hele lijfje bedekt met fijne haartjes, het lanugo. Deze haartjes laten later in de zwangerschap weer los. Als een baby te vroeg geboren wordt, is hij hiermee nog bedekt.

De baby kan inmiddels flink heen en weer springen. De zwemvliesjes tussen de tenen en vingers zijn verdwenen. Hij drinkt van het vruchtwater en plast dat ook weer uit. Eigenlijk is de baby in aanleg nu helemaal klaar: alles zit erop en eraan. Hij moet alleen nog groeien en de organen moeten rijpen.

Jij
Gedurende deze week ga je waarschijnlijk voor de tweede keer naar de verloskundige.

Jij voelt je inmiddels waarschijnlijk wat beter. Meestal is de misselijkheid over en ook de vermoeidheid is voorbij. Nu breekt voor de meeste zwangeren een periode aan dat ze zich goed voelen en het idee hebben de hele wereld aan te kunnen. Als je in verwachting bent van je eerste kindje, voel je waarschijnlijk nog geen leven (meestal pas rond de 20e week). Ben je in verwachting van de tweede of volgende, dan voel je hem waarschijnlijk al.

Kraamhulp moet in principe voor de 16e week geregeld zijn. Als je dat nog niet hebt gedaan, ga er dan zo snel mogelijk achteraan! Als je naar zwangerschapsgym of -yoga wilt, dan is het verstandig om je nu al op te geven. De meeste cursussen beginnen rond de 24e week, yoga vaak iets eerder.

Waarschijnlijk heb je nog geen echte buik. Vooral bij een eerste kindje is je buik pas goed zichtbaar bij ongeveer 20 weken. Je zult ook merken dat er na de twintigste week een flinke groeispurt optreedt. Ineens groei je zichtbaar. Hierdoor zul je ook vaker last hebben van bandenpijn. De gewichtstoename is in deze periode van je zwangerschap ongeveer een halve kilogram per week. Maar als je minder groeit is dat helemaal niet erg. Let erop dat je gezond en voldoende eet. Lijnen is nu uit den boze: er ontstaan afvalstoffen die schadelijk kunnen zijn voor je baby.

Popularity: 75% [?]