Zwaaien maar! (waving)
Amerikaanse supermarkten zoals de Publix zijn echt fantastisch. Neem nou deze autokarretjes (met gordels)..! Ik hou ervan! <3
En ik hou nog veel meer van die twee heerlijke mannetjes die erin zitten!
xoxo Loesje
Amerikaanse supermarkten zoals de Publix zijn echt fantastisch. Neem nou deze autokarretjes (met gordels)..! Ik hou ervan! <3
En ik hou nog veel meer van die twee heerlijke mannetjes die erin zitten!
xoxo Loesje
We hebben een setje van slab, hemd en t-shirt gewonnen bij www.trotsemoeders.nl met de tekst “Woest aantrekkelijk” (zie www.woestaantrekkelijk.nl) ![]()
Via-via liep ik van de week tegen dit boek aan. ‘Leven zonder agenda‘ heet het, van schrijfster Marleen Rechsteiner. De samenvatting sprak me direct enorm aan omdat ik er veel in herken…
Marleen is een hoogopgeleide vrouw, is gelukkig getrouwd en heeft een succesvolle carrière. De geboorte van haar zoon met een ontwikkelingsstoornis stelt haar echter voor dilemma’s waarmee ze nooit eerder geconfronteerd was. Wanneer haar man wordt uitgezonden naar het buitenland, besluit zij een streep te zetten onder haar drukke en zelfstandige bestaan.
Marleen en haar man Frans leiden een zorgeloos leven en de kroon op hun geluk is de geboorte van hun zoon Emile. Al snel valt het Marleen op dat de baby een futloze indruk maakt en Emile blijkt te lijden aan het Williams-Beuren syndroom, een aangeboren ontwikkelingsstoornis. Het stel zet hun ambitieuze loopbaan desondanks voort en er komt nog een zoon. De druk op het gezin wordt groter en ze groeien uit elkaar. Als Frans ja zegt tegen een baan in Zuid-Amerika, besluit Marleen achter te blijven in Nederland. Uiteindelijk ziet zij in dat er andere dingen zijn in het leven dan hard werken en ze geeft alle zekerheid op. Marleen reist haar man achterna en in het buitenland accepteert ze uiteindelijk de beperkingen van haar zoon.
Leven zonder agenda is een inspirerend boek van een vrouw wier leven een onverwachte wending neemt en die noodgedwongen op zoek gaat naar een nieuwe balans. Een absolute aanrader voor iedere moderne, bewust levende vrouw die probeert uit te vinden wat nou eigenlijk wel en helemaal niet belangrijk is in haar leven.
Ik ben er nog maar net in begonnen (het is een dun boek en ik ben ongeveer op 1/3) maar ik probeer elke vrije minuut even een paar bladzijdes te lezen van haar aangrijpende verhaal. Het is vlot geschreven, puur, open en openhartig en heeft je vanaf bladzijde 1 in je macht. Een aanrader voor iedereen die te maken heeft (gehad) met een ernstig ziek kind en/of veelvoudige ziekenhuisbezoekjes. Maar eigenlijk een aanrader voor elke jonge man/vrouw die op het punt in zijn/haar leven is waar belangrijke keuzes moeten worden gemaakt en knopen moeten worden doorgehakt.

Gisteren, 19 september 2009, was het internationale Pirate Day. Wat zeg je? Piratendag? Tja, ik had er zelf ook nog nooit van gehoord maar het schijnt ieder jaar op 19 september te zijn.
Op verschillende plaatsen in het land worden piratenfeesten gehouden en natuurlijk is het de bedoeling dat je gehuld gaat in de meest creatieve piratenpakjes en de hele dag termen als “Arrr!” en “Ahoy Mateys!” gebruikt.
Uiteraard doen wij aan al deze gekkigheid niet mee. Nou ja, op een deel van ons gezin na dan. Want onze peuter verkleedt zich maar wat graag en zijn nieuwe piratenkostuum (speciaal aangeschaft voor Halloween in de VS) is zijn geld nu al waard.
Op zijn piratenfiets crosste hij de hele dag in zijn piratenpak door het huis. Savvy?

Een moment zonder sonde (dat krijg je met grijpgrage vingertjes) maar wel honger. Wat doe je dan? Je geeft je 8 maanden oude baby voor het eerst in zijn leven een koekje. Een groot succes!