Service Type: Express Mail - Post Office to Addressee

Shipment Activity        Location                               Date & Time
——————————————————————————–
Into Foreign Customs     NETHERLANDS                            06/23/08  8:46am

Arrived Abroad           NETHERLANDS                            06/23/08  8:46am

International Dispatch   UNITED STATES                          06/20/08  9:59pm

Processed                LONG BEACH CA 90810                    06/20/08  9:57pm

Acceptance               SAN LUIS OBISPO CA 93401               06/19/08  1:59pm

Maar laat aub die invoerrechten meevallen meneer van de douane! Ik betaal u al zoveel!

Popularity: 55% [?]

Hier schreef ik over mijn aanmelding bij Access USA en hier over de vorderingen van mijn eerste bestelling. Vandaag was het dan zo ver: de gele DHL bus stopte omstreeks 1 uur ’s middags voor onze deur. Door het raam zag ik een groot pakket uitgeladen worden en mijn hart begon sneller te kloppen. Er hoefde niet aangeklopt te worden want de deur stond open. Een paar seconden en een krabbeltje later had ik het pakket in mijn handen. Het eerste wat me opviel was het enorme AMAZON.COM op de doos. Access USA ontdoet de artikelen van alle verpakkingsmaterialen en stopt ze in een onopvallende doos

Daarna de stickers die de aandacht trokken en als laatste de factuur van Access USA die prominent op de bovenzijde, naast de adresgegevens, zat geplakt. Het lijkt alsof het pakketje van een vriend/vriendin in Amerika afkomstig is, een cadeautje als het ware

Dit leek absoluut geen cadeautje. Ze noteren de groothandelswaarde op het pakket en niet de verkoopwaarde waardoor je vaak geen invoerrechten hoeft te betalen Er staat gewoon de werkelijke waarde op de bon. Een artikel van $10 hebben ze voor $43 dollar verzonden. Helemaal geen special offer, free shipping zoals op de factuur te lezen is

Tot over maat van ramp bleek het leuke cadeautje voor de dochter van vriendin N. geschikt te zijn voor kinderen van 7 en ouder. Dochter wordt 3. Gelukkig ken ik ook een ander lief meisje dat binnenkort jarig is en misschien vindt zij het wel leuk. Zij is de 7 inmiddels gepasseerd

Als laatste wordt mijn andere pakketje met Kyan’s sandaaltjes en het andere cadeau voor dochter van vriendin N. (dat gelukkig wel voor haar leeftijd is) waarschijnlijk morgen bezorgd. De waarde van dit pakketje lag rond de $100 en de verzendkosten waren $32. Een iets reëlere verhouding maar helaas ook hier waarschijnlijk geen groothandelswaarde op het pakketje want de website van DHL wist me keurig te vertellen dat het pakketje wat langer op zich liet wachten door Clearance Delay. Ik ben dus heel benieuwd wat ik morgen aan de DHL chauffeur mag betalen voor het invoeren en zal dan de totaalsom maken voor de kosten van deze eerste bestelling via Access USA.

Laat ik niet alleen maar negatief zijn. Eén ding is wel zeker: ze zijn snel! Nog geen week geleden mijn order bij Amazon geplaatst en vandaag al in huis. Toch zijn de kosten me wat aan de hoge kant en zal ik bij een volgende bestelling iets minder snel op “Order” klikken. Voor dit geld kan ik namelijk beter zelf op en neer vliegen naar de VS om spullen te kopen (en ga dat dan ook doen in maart!)

Popularity: 50% [?]

…die zie je al van verre staan!

Online shoppen is een grote hobby van me. Of het nu voor kleding, computerapparatuur, cadeautjes of Tupperware is, ik hou ervan! Het liefst ga ik er natuurlijk zelf op uit om leuke winkeltjes en boetiekjes te ontdekken maar helaas heb ik daar niet altijd de tijd en mogelijkheid voor. Dus heb ik me, jaren geleden al, verdiept in het online shoppen. Het online shoppen wordt nog altijd leuker en leuker met nieuwe winkeltjes die de grond uit rijzen. Het leukst van (online) shoppen is natuurlijk koopjes jagen. Wat kan je blij zijn met dat ene geweldige jurkje in de uitverkoop of dat paar schoenen met 60% korting! Helaas is er op internet niet altijd uitverkoop. Dan kom je al snel bij Ebay terecht.

Ebay is een online handelsplaats, net als marktplaats. Persoonlijk vind ik Ebay fijner werken dan Marktplaats. Er is een hoge mate van zekerheid dat je zaken doet met een betrouwbare verkoper (of koper) door het rating systeem. Bij Marktplaats mist dat. Je weet bij Ebay ook waar je aan toe bent. Doe je een bod, dan zit je eraan vast. Je biedt daarom weloverwogen en dat is fijn voor de verkoper. Bij Marktplaats zegt een bod eigenlijk niets. Ebay vergroot ook het bereik. Je gaat internationaal en kan zo in heel de wereld shoppen zonder daarvoor lange (vlieg!)reizen te hoeven afleggen. Ik shop graag in Amerika. Zeker nu de dollar zo gunstig staat is het erg voordelig. Kleding is daar sowieso een stuk goedkoper, tel daar de gunstige dollarkoers bij op (30 dollar = 20 euro) en de uniekheid van sommige van de producten (niet iedereen in NL heeft het) en het is aan me verkocht! De verzendkosten liggen natuurlijk wel iets hoger maar met, wederom, die gunstige dollarkoers valt dat ook alles mee.

Helaas ligt Amerika niet altijd binnen het online shopbereik. Veel Amerikaanse online winkels en ook veel verkopers op Ebay verzenden niet buiten de grenzen van hun eigen land. Denk bijvoorbeeld aan Amazon.com. De dvd’s en cd’s gaan het land nog wel uit maar daar houdt het dan ook op. Er vliegen prachtige aanbiedingen voorbij die je direct probeert te bestellen maar bij het invullen van de adresgegevens gaat het mis en zit je verslagen op de bank… “We can’t ship this product to other countries than the United States or Canada.” Bummer!

Gelukkig is ook daar nu een oplossing voor! Voor $132 per jaar (da’s niet veel gezien de huidige koers ) koop je je eigen adres in Amerika via myus.com. In Florida nog wel, mijn favoriete staat! Voor dit bedrag krijg je een postbus in Amerika, een suite. Je geeft het adres van je postbus op als verzendadres en vanaf dan gaat alles vanzelf. Access USA, de partij die dit geniale concept heeft bedacht, ontdoet het door jou gekochte product van alle verpakkingsmaterialen, stopt het in een onopvallende doos en stuurt het door naar je eigen adres in Nederland. De verzendkosten zijn schappelijk en de declaratiewaarde van het product, die ze voor douanedoeleinden moeten melden, wordt genoteerd als de groothandelswaarde. Dit heeft tot gevolg dat de producten vaak ongemerkt de douane passeren en er slechts een enkele keer BTW a 19% hoeft te worden bijbetaald. Er loopt wat kwijl uit mijn mond en er verschijnen dollartekens in mijn ogen.

Er zitten nog wel een paar haken en ogen aan. Niet elke US online store zal direct het Amerikaanse adres accepteren. Sommige winkels hebben een extra check ingebouwd en controleren of het adres behorende bij je creditcard overeenkomt met het verzendadres. Zo kan je alsnog een artikel geweigerd worden. Dit is echter makkelijk op te lossen. Creditcardmaatschappijen werken graag mee en één telefoontje zorgt ervoor de je nieuwe Amerikaanse adres ook een bijpassende creditcard heeft.

Als laatste zijn er nog winkels die ook hier weer doorheen zien zoals bijvoorbeeld de iTunes store van Apple. Dan kan je terecht bij Paypal. Je maakt een nieuw Paypal account aan met je Amerikaanse creditcard en na deze geverifieerd te hebben, houdt niets je meer tegen om ook bij Apple heerlijk te gaan shoppen!

Vorige week heb ik mijn eigen plekje in Florida gekregen. Eelco wilde kaartjes voor een show van Jeff Dunham in Springfield (MO) kopen en de enige winkel die nog goede plaatsen had voor de betreffende voorstelling was Stubhub. Die bleken echter alleen naar Amerika te versturen en dus maakten we een adres aan bij Access USA. Als factuuradres gebruikten we ons adres in Nederland met creditcard maar dat bleek niet te werken. Dus vroegen we American Express om het adres bij onze creditcard aan te passen en dat gebeurde direct. Helaas ging het bestellen weer mis. Toch die dubbele check die ook de iTunes store heeft? Veel mailtjes naar de helpdesk en de nodige telefoontjes op onmogelijke tijdstippen vanwege het tijdsverschil later bleek het systeem ook handmatig niet omzeild te kunnen worden en leken de kaartjes aan zijn neus voorbij te gaan. Stubhub wilde wel verkopen maar de software werkte niet mee. Gelukkig kennen we beide wat mensen in Amerika (zij het via internet) en heeft een van hen uiteindelijk de kaartjes gekocht en doorgestuurd naar ons adres. Wij hebben hem weer met Paypal terugbetaald. Daar is dus geen Access USA aan te pas gekomen! Maar goed, ik shop echt teveel om elke keer een beroep te doen op de goedheid van deze vrienden

Zelf heb ik van de week mijn eerste order bij Amazon.com geplaatst en laten versturen naar mijn “buitenhuisje” in Florida. Alles ging vlekkeloos (zonder factuuradres in de US overigens) en de artikelen zijn inmiddels verstuurd naar mijn suite. Nu is het wachten op bericht van Access USA dat er artikelen klaar staan om te worden doorgestuurd. Ik vind het enorm spannend en kan niet wachten om mijn eerste aankoop in ontvangst te nemen.

Door Access USA is er letterlijk een wereld aan shoppen voor me opengegaan..!

Popularity: 52% [?]

Gigantische kerstdecoratie in NYC - Canon EOS 5D

Het is dinsdagochtend 18 december 2007 en Eelco en ik lopen in Manhattan. We zijn daar de dag ervoor aangekomen en zullen er totaal 5 dagen verblijven. Ons voornaamste doel: kerstcadeautjes voor onze medewerkers kopen! Elk jaar proberen we ze te verrassen met een leuk geschenk en dit jaar zou het de iPhone worden. Want zeg nou zelf: wat is er nu leuker voor een geek om de ultimate-tech-gadget van 2007 in handen te krijgen (nog niet eens in Nederland verkrijgbaar)?! Het naar Nederland halen van 25 iPhones vergt echter wel wat voorbereiding. Zo is er contact met de douane geweest (hoe voer je een artikel in uit het buitenland, welke gegevens zijn daarvoor nodig en waar moet je zijn?) en moesten er creditcards worden verzameld. Apple had namelijk bedacht dat er maar 2 iPhones per persoon konden worden gekocht vanwege de beperkte oplage. Een persoon bij Apple is echter niet een fysiek iemand maar een creditcard in combinatie met een geldig legitimatiebewijs. We waren redelijk goed voorbereid want ieder van ons kon 8 creditcards bij elkaar sprokkelen dus dat zou 8 x 2 x 2 =32 iPhones betekenen. Een paar dagen voor ons vertrek bleek Apple de limiet naar 5 iPhones per persoon verhoogd te hebben dus dat ging alleen maar makkelijker worden. Er zijn 3 Apple Stores in New York dus ieder 5 bij de een, ieder nog eens 5 bij de ander en nog eens 5 bij weer de ander.

Dinsdagochtend lopen we richting de coolste Apple Store van New York (en misschien zelfs wel van de wereld): de gigantische glazen cube.

Apple Store 5th Avenue - Canon Ixus 700

Eenmaal binnen kijken we even rond en besluiten we onze eerste poging te wagen. Achter elkaar in de rij met creditcards en verschillende legitimatiebewijzen op zak. Fluitje van een cent. Binnen luttele minuten hebben we de eerste 10 iPhones in handen. We besluiten nog even een rondje te lopen en ontdekken nog een rij kassa’s aan de andere kant van de winkel.

Inmiddels heb ik een roze hoesje te pakken om mijn eigen iPhone te beschermen, eentje die mooi past bij de roze laptopcase die ik al in mijn bezit heb. Ik besluit in die nieuwe rij te gaan staan. Op een gegeven moment komt er een Apple Store verkoper op me af die vraagt of dit alles is wat ik wil kopen en hoe ik wil betalen. “Credit”, is mijn antwoord. Ik mag uit de rij komen en bij hem afrekenen. Dan vraag ik hem of ik ook meteen iPhones bij hem kan kopen (het tasje met mijn eerder gekochte iPhones is al in Eelco’s rugzak verdwenen). Ja hoor, geen probleem. Oké 5 graag dan. Even later komt hij terug met 5 iPhones. Verderop zie ik Eelco bij een kassa staan met ook 5 iPhones op de toonbank. Bij het afrekenen moet ik even opletten. Ik geef hem een creditcard maar die werkt niet en dus moet ik heel snel bedenken welke ik dan wel kan geven (en dan dus niet degene die ik al eerder gebruikte). Uit mijn ooghoek zie ik ineens de verkoper van mijn eerder gekochte iPhones staan. Shit! Hij is druk bezig met een andere klant en ik probeer me zoveel mogelijk met mijn rug naar hem toe te draaien. Met mijn 1.82m ben ik nogal een verschijning want Amerikanen zijn over het algemeen niet zo lang dus ik hoop maar dat hij me niet ziet. Hij staat letterlijk achter me. Gelukkig werkt deze creditcard wel, ik ontvang de factuur per e-mail (ander e-mail adres opgegeven dan bij de eerdere koop) en deze jongen vraagt niet eens om mijn ID. Met mijn nieuwe Apple tasje vol iPhones loop ik snel weg van de crime scene op zoek naar Eelco.

Ook hij heeft zijn buit binnen en we gaan snel naar buiten. Die kleine apparaatjes wegen nog best wat en dus gaan we terug naar ons hotel om de buit te droppen.

Bureau vol Apple tasjes - Canon Ixus 700

Alle iPhones worden stuk voor stuk uitgepakt, even aangezet om te kijken of er geen DOA’s tussen zitten en daarna in onze koffers gestopt.

Stapel iPhones - Canon Ixus 700

’s Middags besluiten we even voor wat andere dingen te shoppen maar aan het eind van de dag duiken we toch nog een keer dezelfe Apple Store binnen. Eelco gaat in de rij staan en heeft binnen 15 minuten de laatste 5 iPhones in zijn hand. De kassa crew is inmiddels vervangen door de avondploeg en dus geen bekende gezichten. Dat ging dus vrij makkelijk! We hoeven de overige Apple stores niet eens op te zoeken en kunnen nu nog een paar dagen ontspannen want ons doel is bereikt.

Hotel uitzicht op Central Park - Canon Ixus 700

Typisch New York - Canon Ixus 700

Op zaterdagochtend 22 december om iets voor 7 uur in de ochtend landen we op Schiphol. We hebben een 6,5 uur durende vlucht achter de rug, 1 uur slaap en 6 uur tijdsverschil kortom, we zijn vrij moe en willen graag naar huis om een paar uurtjes te slapen. Met onze koffers vol iPhones (die maar net aan de gewichtslimiet voldeden) volgen we de “rode lijn” richting het “Goods to declare” bord zoals ons verteld is door de Douanetelefoon.

“Hallo, wij willen graag 25 iPhones invoeren”. De douanier noteert de waarde van het geheel en loopt even naar het kantoortje. Dan komt hij terug en heeft hij verbazingwekkend nieuws. We kunnen de iPhones niet bij hem invoeren omdat het zakelijk is en een bedrag van 1000 euro te boven gaat. Een dergelijke invoer moet via een expediteur (een wat?!). We hadden beide nog nooit van een dergelijk persoon gehoord dus vragen we om uitleg. Expediteurs bevinden zich in het Vrachtgebouw dat zich ergens anders op Schiphol bevindt. Normaal gesproken dien je, als je een dergelijk grote import wilt doen, voor vertrek een expediteur in te schakelen die het papierwerk voor je in orde maakt. Bij terugkomst liggen de papieren dan klaar en kun je vrijwel direct naar huis. Deze gang van zaken is ons compleet onbekend. Het is de eerste keer dat we überhaupt iets invoeren dus wij zijn geen kenners op dit gebied. Vandaar ook dat wij van tevoren de Douanetelefoon hebben gecontacteerd om te vragen hoe dit in zijn werk zou gaan. Nu blijkt dat het vroeger inderdaad ook wel op deze manier kon maar sinds 1 januari 2007 niet meer. De persoon bij de Douanetelefoon heeft ons dus verkeerd voorgelicht maar daar hebben we op dat moment weinig aan want “regels zijn regels”. Er zit niets anders op dan dat een van ons op zoek gaat naar het Vrachtgebouw en dat de ander bij de koffers blijft want aangezien de in te voeren goederen zich daar nog in bevinden, mogen de koffers niet mee.

Times Square - Canon Ixus 700

Eelco gaat op zoek naar de bus en ik blijf achter. De douanier is wel zo vriendelijk me te voorzien van een kopje koffie want zelf kan je in dit gedeelte van Schiphol niets te eten of te drinken krijgen. Ik neem plaats op een bankje bij de bagagebanden en zie reizigers binnendruppelen uit Europa, Amerika en Azië… Een half uur gaat voorbij, een uur, anderhalf uur… Ik Twitter wat via mijn iPhone (gaat wel retelangzaam wegens het gebruik aan beschikbare Wifi netwerken maar je moet wat), check mijn mail en bel af en toe met Eelco hoe het gaat.

Hij heeft inmiddels Quintijn gevonden, onze vriend en collega die zo vriendelijk was om ons te komen ophalen. Samen zijn ze, na veel zoeken, in het Vrachtgebouw beland en de zoektocht naar een expediteur begonnen. Het probeem is dat het zaterdag is en er op zaterdag bijna geen expediteurs werken en het maar de vraag is of er nog een komt vandaag. Dan hebben ze er eindelijk een gevonden maar helaas, deze doet alleen groente en fruit. Eelco probeert het nog met “Maar dit zijn toch Apples?” maar het heeft geen effect. Ze moeten blijven wachten.

Inmiddels is het bijna half 10 en verga ik van de honger en dorst. Ik smeek de douaniers of ik niet naar buiten mag om wat te eten en ze gaan overleggen. Ik kan mijn koffers even in hun kantoortje kwijt om op de Plaza iets te eten en te drinken. Als ik weer terug naar binnen wil moet ik naar Aankomsthal 2 lopen en bij Deur 16 naar binnen. Ik neem het in me op en loop door de poortjes heen. Er staan hordes mensen te wachten met ballonnen en bloemen maar helaas niet voor mij. In mijn eentje neem ik plaats bij de Plaza en bestel een panini, verse jus en een koffie verkeerd. Daar knapt een mens van op. Om 10 uur ga ik op zoek naar deur 16 die ik gelukkig snel vind. Mijn paspoort en ticket worden gecontroleerd en ik mag doorlopen naar mijn nog warme plekje op het bankje bij de bagagebanden. Daar tref ik Eelco. Die heeft het zo gehad dat hij weer terug is gekomen om te klagen want hij wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Quintijn zit nog in het vrachtgebouw in de hoop dat er een expediteur verschijnt.

De jongens bij de douanebalie proberen te doen wat ze kunnen maar worden telkens van hogerhand tegengehouden. Door de vermoeidheid ben ik inmiddels al een paar keer in tranen uitgebarsten dus blijven ze telefoontjes plegen en proberen ons echt te helpen. We zijn inmiddels bekenden daar want iedereen heeft het erover. Probeer je het goed te doen en de spullen netjes aan te geven, krijg je dit. Het gaat zo nog even door en om 12 uur besluiten we de hoop op te geven. De iPhones gaan in een kluis bij de douane en wij lopen gedesillusioneerd richting de auto. Onze verrassing in duigen gevallen. Vanavond bij het IC&S kerstdiner geen iPhones voor onze medewerkers en slapen zit er ook al niet meer in. Voortaan smokkelen we weer gewoon alle goodies door het “Nothing to declare” poortje…

Manhattan Bridge - Canon EOS 5D

Om 1 uur zijn we thuis, we drinken wat, kleden ons om en gaan richting mijn schoonouders om even een paar uurtjes met onze kleine vent te spelen die we dan ook al een week niet hebben gezien. Daarna gaan we naar Nieuwegein en geeft Eelco zo goed als het kan een eindejaarspresentatie. Hij eindigt met Steve Jobs’ befaamde woorden “One more thing…” en kondigt aan dat iedereen een iPhone zal ontvangen als kerstgeschenk. Ze zijn door het dolle heen en luisteren met open mond naar het douaneverhaal. Na de presentatie hebben we nog een uitgebreid kerstdiner op een hele gezellige locatie maar om 10 uur ben ik echt op (bijna 34 uur wakker) en zijn wij de eersten die vertrekken.

Maandag de 24e gaat Eelco met Quintijn en Lisanne op pad naar Schiphol. Er is een expediteur gevonden die zeer behulpzaam is en binnen korte tijd mogen de iPhones dan eindelijk mee. Ze worden uitgedeeld op kantoor waardoor bijna iedereen toch voor de Kerstdagen het geliefde telefoontje in zijn of haar bezit heeft. Het kost wat moeite maar dan heb je ook wat. We hebben ze nog nooit zo gelukkig gezien op kantoor.

De douane dacht misschien niet erg met ons mee, met de Kerstgedachte bij IC&S zat het gelukkig wel goed..!

Popularity: 18% [?]