Zoals aangekondigd heb ik mezelf dit weekend getrakteerd op shoppen. Nou ja, dat is eigenlijk niet helemaal waar. Het idee om een weekendje te gaan shoppen is namelijk afkomstig van onze vrienden Q. en N. die met dit lumineuze idee kwamen toen het een paar weken terug even wat minder lekker met mij ging. Het plan was eigenlijk om te gaan shoppen in Antwerpen maar toen N. en ik op zoek gingen naar een hotel in het door ons uitgekozen weekend, kwamen we erachter dat er op zondag helemaal geen winkels open zijn in Antwerpen! Plannen dus rigoreus omgegooid en maar de andere kant op gegaan.
Het werd uiteindelijk Oberhausen met zijn geweldige mall Centro. Ook met slecht weer uren winkelplezier gegarandeerd. Centro is vergelijkbare met Amerikaanse malls: heel veel winkels, meerdere verdiepingen en zelfs een food court waar voor elk wat wils te eten te halen valt. Ook in Oberhausen is alles op zondag dicht dus besloten we na een overnachting op de terugweg te stoppen in Arnhem waar we dan weer wel konden shoppen. Ik verbaas me erover dat beide heren ermee ingestemd hebben maar ze vonden dat wij, de vrouwen, het allemaal maar moesten regelen
Rond lunchtijd kwamen we op zaterdag aan in Oberhausen. Kyan ging logeren bij opa J. en oma A. Na onze spullen in de hotelkamer te hebben gedropt, reden we richting Centro. We begonnen met een overheerlijk-maar-op-geen-enkele-normale-
manier-te-eten broodje Kebab. Dit is een beetje een traditie geworden als we in Centro zijn.

Broodje Kebab
We shopten wat.

Mannen en schoenen
We dronken wat.

Vrolijke gezichtjes
Vooral de mannen hadden het reuze naar hun zin!
Om 18.00 uur reden we weer richting op hotel met zeker 8 tassen meer dan dat we kwamen. Ik zeg: goed geslaagd! We hadden gereserveerd bij een Japanner in Düsseldorf omdat er in Oberhausen alleen maar zogenaamde vreetschuren zouden zijn. Helaas kon het niet eerder dan half 9. Het is nog geen half uur rijden maar vanwege het risico op flauwvallen wegens bloedsuikertekort besloten we om half 8 al weg te gaan. Nog voor half 9 kwamen we aan op de plaats van bestemming: een industrieterrein met autodealers, IT-bedrijven en een paar hotels. Een restaurant was nergens te bekennen. We reden drie rondjes, vroegen het bij een benzinepomp (“Een Japans restaurant? Nee, nooit gezien hier. Am Seestern 3? Ja, dat is daar bij de Porsche dealer.”) en aan een vrouw met een hond (“Nee, Japans restaurant zit hier al jaren niet meer! Waar het wel zit? Ik heb geen idee.”) en reden nog een paar keer rond.
Met drie iPhones begonnen we driftig te Googlen op de naam van het restaurant. We kregen telkens hetzelfde adres. Dus belden we maar eens naar het restaurant maar ook dat was geen succes. Het nummer was niet meer in gebruik. We hadden gereserveerd via een externe service vandaar dat we dit niet wisten. We stopten bij een hotel om te vragen maar ook daar kon de receptioniste ons niet verder helpen en dus belden we uiteindelijk de externe service. Na lang navragen naar het nieuwe adres van ons geboekte restaurant kwam het verlossende woord. “En dat is in Düsseldorf?” “Nee meneer, dat is in Aken.” Uhm oké. Nou dat gingen we dus in ieder geval niet redden want Aken ligt ruim 80km van Düsseldorf.
Al Googlend vond ik wel een Japans restaurant met ongeveer dezelfde naam en een ander adres in Düsseldorf dus besloten we het erop te wagen. Het was inmiddels kwart voor 9, we hadden erg veel honger en moesten nu ook gewoon Japans eten. Helaas, bij aankomst in het centrum van Düsseldorf was er op het betreffende adres geen Japanner te vinden. Wel iets wat een Japanner zou kunnen worden maar zo lang wilden we niet meer wachten.
Q. had ook nog iets gevonden, een Japans restaurant - echt authentiek, in hotel Nikko. Dit klonk ons erg Japans in de oren en kieskeurig waren we op dat moment sowieso niet meer dus reden we erheen. Middenin het Japanse district (ik wist niet eens dat ze het hadden) stond Hotel Nikko en het restaurant leek zowaar open. Ze hadden nog plek voor 4 personen en dus gingen we aan tafel. Helaas geen teppan yaki zoals we graag wilden maar gewoon a la carte. We vonden het allemaal best.
Qua sfeer deed het een beetje denken aan een AC restaurant maar misschien dat dat wel typisch Japans is. De service was prima en ook de sake en menu Ume en Sakura waren zeer goed te doen. De wasabi prikt nog in mijn neus!

Bezahlen?

Authentiek!

Carnaval bij de Japanner

Goddelijke sushi
Rond half 1 kwamen we weer aan bij ons hotel. We namen nog een afzakkertje in de bar en besloten toen van onze welverdiende nachtrust te gaan genieten.

Sex on the beach
De volgende ochtend zaten we om 10 uur aan het ontbijt en vertrokken we rond half 12 richting Arnhem om de carnavalsdrukte in Oberhausen te omzeilen (helaas wel wat bierdrinkende Duitsers moeten aanrijden). Ook in Arnhem was het één bonte kermis van kleuren. Carnaval wordt daar dus kennelijk ook gevierd. Gelukkig waren de winkels open en gingen we voor een tweede ronde.
Ons energy level lag wat lager dan de dag ervoor waardoor we om 14.00 uur al aan de lunch zaten op de Korenmarkt. Om 15.00 uur zaten we weer in de auto richting huis. Het was een zeer geslaagd weekend in alle opzichten.
Mijn shopscore?
-Rode Mary Janes met hak (50% korting!)
-Rode lange trui met roze/grijze ruit (70% korting!)
-Rood hemdje
-Lingeriesetje (70% korting!)
-Zilveren Esprit gympen
-Roze hoesje voor mijn Canon Ixus 700 (die zwarte was zó 2006!)
En voor Kyan:
-Witte Nikes (uitverkoop 19 euro!) (ik ben overigens helemaal niet van de sportschoenen maar bij die kleintjes staan ze zo schattig!!)
-Spijkerjasje met grijze binnenjas met capuchon
-Witte polo
-Cars ochtend/badjas met bijpassende slippers (echt té cute!)

Kyan met Cars ochtendjas
Ik sluit af met N.’s fameuze woorden van afgelopen weekend:
“Je zou een dief van je eigen portemonnee zijn als je het niet zou kopen!”
En zo is het.

Popularity: 17% [?]
Laatste reacties