Papa: “Kyan, wil je naar bed?”
Kyan: “Nee!”
Papa: “Kyan, wil je lekker een slapie gaan doen?”
Kyan: “Nee!”
Papa: “Kyan, wil je niet naar bed?”
Kyan denkt even…
Kyan: “Ja!”
We vinden dat we toch wel een heel slim kind op de wereld hebben gezet!
Popularity: 21% [?]
Zoals jullie weten heeft ons kleine draakje al 2,5 week last van gigantische slaapproblemen. Nog steeds neem ik hem ’s middags en ’s nachts mee naar ons bed als hij weer krijsend wakker wordt. ’s Middags ben ik vaak zo moe dat ik het niet eens meer probeer en hem direct naast me neerleg om zelf ook even een uiltje te knappen. ’s Avonds zit ik 1 a 2 uur op een vreselijke stoel in een donkere kamer in de hoop dat hij snel in slaap valt. Helaas vaak niet het geval. Urenlang worden de oren van mijn kop gekletst, gaat hij zitten, staan, gooit zijn bedinventaris (knuffels, kussen, fles) uit zijn bed en moet ik hem en zijn spullen weer instoppen voor de zoveelste keer. Zo zat ik gisteravond weer pas om 21.30 uur uitgeteld op de bank.
Maar vandaag kwam de verlossing. Of in ieder geval het artikel waar ik al mijn hoop op gevestigd had: het peuterbedje! Om half 2 stond het en K. klom er meteen op en af. Prachtig vond hij zijn nieuwe “bie”! Zijn hoeslakentjes moesten echter nog gewassen worden en dus stopte ik hem in zijn ledikant. Maar dat wilde hij niet. Hij wilde meteen in zijn nieuwe bed. Ik maakte het dus toch maar op en stopte hem in. Nam zelf plaats op het uiteinde maar dat had tot gevolg dat hij telkens naar me toe kroop. Dus vroeg ik hem of ik op de stoel moest gaan zitten en dat hij dan lekker ging slapen. K. knikte en dus nam ik plaats op de stoel.
Ik had er weinig vertrouwen in aangezien de stoel nu buiten zijn gezichtsveld stond en hij dus wel zou omdraaien om naar me te kijken. Maar het tegendeel geschiedde. Hij ging slapen! Lurkte lekker aan zijn fles, zei nog 1 keer “bie!” (=bed) en binnen 5 minuten hoorde ik snurkgeluiden. Ik sloop de kamer uit en hij werd niet wakker.
Na een klein uurtje werd hij snikkend wakker. Ik sloop er heen, aaide hem over zijn bolletje, zei dat hij lekker verder moest gaan slapen in zijn nieuwe bedje en gaf hem zijn fles weer aan. De afgelopen twee weken hoorde ik dan direct “Mama doe daa!!” (=Mama stoel daar!”) en moest ik wederom op de stoel plaatsnemen tot hij in slaap viel (het is duidelijk wie hier de baas in huis is) maar hij leek zowaar weer te gaan slapen. Dus sloop ik voor een tweede keer weg en ligt hij sindsdien weer gewoon te slapen.
Zou dit dan toch de oplossing zijn geweest?
PS voor de nieuwsgierigen:
Spoiler tonen
Popularity: 19% [?]
Een veel gehoorde uitspraak van moeders: “Het meervoud van moe is moeder”. Ik kan daar slechts instemmend op knikken. Kyan is nooit een goede slaper geweest. Al maanden wordt hij meerdere keer per nacht wakker en moeten we hem troosten, wekenlang is 6 uur zijn vaste uit-bed-tijd geweest, sliep hij ’s middags hooguit een uurtje en moesten we hem in dat uurtje ook nog een keer troosten en terugleggen. Tot 1,5 week geleden.
Ineens sliep hij ’s middags zeker 2 uur en maakte hij nachten van 8 tot 8 (of later). Wat waren we gelukkig! Het was helaas maar van korte duur want sinds donderdag is het weer een en al ellende. Het begon donderdagochtend al met een overgeefsessie, vlak voordat hij naar het kinderdagverblijf moest.
’s Nachts begon hij te hoesten en te proesten en dat is aflopen dagen alleen maar erger geworden. Vrijdagavond, toen ik lekker aan het hobbyen was, kon E. het bedje van onze kleine man tot 3 keer toe in zijn geheel verschonen. Het mannetje had namelijk 4 keer over moeten geven en was natuurlijk helemaal van slag daardoor. Uiteindelijk om half 11 op E.’s schouder in slaap gevallen en toen ik thuiskwam tegen 12-en trof ik ze dan ook samen in bed aan. Helaas werd K. wakker en heeft hij de rest van de nacht tussen ons in gelegen waarbij hij continu aan het draaien en hoesten was, een paar uur op mijn schouder heeft gelegen en wij dus niet echt veel slaap kregen die nacht. Read the rest of this entry »
Popularity: 20% [?]
Laatste reacties