03-03-2006 De Mooiste Dag

3 maart 2006

Bruidspaar: Eelco van Beek en Marloes van der Heijden
Ceremoniemeester: Liselore de Boer
Getuigen Marloes: Corinne van den Heuvel en Natasha Louwrens
Getuige Eelco: Anka van Beek-Voorsluys
Fotograaf: Michel Zoeter
Videograaf: Costyn van Dongen
Visagist/hairstylist: Majella Maas
Bloemen: Anneke Kapteyn
Bruidstaart: CakeAffair

Na een wat rusteloze nacht werden Eelco en ik rond half 8 door de wekker gewekt. Eelco zou Majella, de visagiste/hairstyliste, om kwart voor 9 op het Centraal Station ophalen omdat ze anders nogal moest slepen met al haar koffers. Toen we uit de douche kwamen, had ik echter een sms-je dat ze de bus en dientengevolge de trein had gemist en een half uur later was. Ik mocht niet stressen want ze had ruim gepland. Eeehh ja, zeg dat maar tegen de bride 2 be Om ongeveer kwart voor 10 kwamen Eelco en Majella eindelijk hier aan. Ik had de Carmen set al goed voorverwarmd dus na een glaasje sap gingen we aan de slag. Eerst de rollers erin voor de krullen en daarna met de basis visagie aan de slag.

Michel, de fotograaf, belde ook al dat-ie wat later was vanwege de files maar was zo slim om Majella te bellen en niet de zenuwachtige bruid hehe. Hij was maar een kwartiertje later dus dat viel mee.

Om half 11 stonden Frans en Corinne voor de deur. Ik had Corinne gevraagd om me te helpen mijn jurk aan te doen en ze had Frans meegenomen om Eelco te helpen. Gelukkig weten ze hier alles te vinden en gingen ze lekker hun gang. Beetje koffie leuten, Majella, Michel en Costyn (die kwam filmen en inmiddels ook was gearriveerd) van drankjes voorzien enz. Ik kon maar weinig doen omdat ik in de makeup zat dus was erg blij dat Corinne en Frans er waren om te helpen!

Frans was inmiddels met Eelco de Mustang uit de garage van mijn ouders aan het halen en Frans’ auto nog even door de wasstraat aan het rijden. Toen zij terugkwamen rond kwart voor 12 werden net de autotoef, overige autobloemen, bruidegomscorsage en bruidsboeket geleverd. Nadat de auto was versierd met bloemen en de tekst ‘Just Married!’ vakkundig was aangebracht door Corinne, hebben de mensen van Anneke Kapteyn (bloemenwinkel) de auto gefotografeerd en gingen zij door naar Paviljoen De Witte, onze trouwlokatie, om de corsages, antennecorsages en lokatieversiering af te leveren.

Wouter en Liselore, onze ceremoniemeester, waren inmiddels ook bij ons aangekomen en na een korte bespreking gingen zij op weg naar De Witte om te kijken of het allemaal goed ging met de bloemen daar.

De planning was om rond 12 uur foto’s te gaan maken op het strand maar dat ging helaas niet meer lukken. Gelukkig had ik ruim gepland en zou half 1 ook geen probleem zijn. Voordat ik echter mijn jurk en alles aan had was het toch al bijna 1 uur en moesten we haast maken. Frans ging broodjes halen en daarna Majella naar het station brengen, Corinne bleef in ons huis en Michel, Costyn, Eelco en ik gingen op weg naar het strand. Daar hebben we eigenlijk heel snel wat foto’s gemaakt waarna we weer richting huis gingen voor een broodje en een makeup check. Het zat niet geheel mee want Eelco bleek foundation op zijn pak te hebben en ik had poep onder mijn schoen!! Ze zouden honden ook ’s winters moeten verbieden op het strand Kleine paniek dus. Toen we bij ons huis aankwamen rond 13.40 schakelden we dan ook snel de hulp van Frans en Corinne in. Terwijl Corinne de poep van mijn schoen aan het verwijderen was, Frans het zand eraf aan het blazen was en Eelco zijn pak aan het schrobben was, probeerde ik mijn haar en makeup enigszins te fatsoeneren en ondertussen nog een paar happen van een croissantje te nemen. Om 5 voor 2 togen Frans en Corinne en Michel en Costyn richting De Witte en wij zouden iets later arriveren. Onze laatste minuten als ongetrouwd stel waren aangebroken…

We stapten samen in onze Mustang op weg naar De Witte. Nog even om het hoekje gewacht om zeker te weten dat iedereen er al was en toen… vrrrrroem. Om precies 14.00 uur kwamen we er aan. Het gebouw zag er geweldig uit met de mooie bloemversiering van Anneke Kapteyn en iedereen stond ons buiten op te wachten. Erg emotioneel. Eelco hielp me uit de auto en de gastvrouw verwelkomde ons. Ondertussen werd er al van alle kanten gefotografeerd en gefilmd. Toen we samen de trap opliepen, durfde ik niemand aan te kijken omdat ik bang was in huilen uit te barsten. Eelco en ik werden naar de zijkamer geleid waar we een glaasje water kregen en wat uitleg. Ondertussen nam iedereen zijn/haar plaats in in de trouwzaal. Pfoe, nu werden we toch allebei wel zenuwachtig.

En toen werd de muziek ingezet. Meer vraag ik niet van jou uit de Phantom of the Opera hadden we als openingsnummer gekozen. Hele mooie toepasselijke tekst voor musicalfans als wij zijn en we hebben ook goede herinneringen aan de Phantom omdat we die samen in Londen hebben gezien toen we net 2 maanden verkering hadden. Ondanks dat ik de Nederlandse versie zelf nooit heb gezien, hebben we hier toch voor gekozen omdat we de cd wel heel vaak luisteren.

Nooit meer somb’re buien,
En angst voor het bestaan,
Bij mij ben je echt veilig,
Jouw vrijheid is me heilig.
Nooit meer angstig huilen,
Het zonlicht droogt de traan.
Bij mij vind je bescherming,
In troostende omarming.

Breng de liefde in mijn eenzaam leven,
Zing de zomer in mijn angstig hart.
Zeg me : Zonder jou kan ik niet leven,
Zeg me dat in waarheid en in trouw,
Meer vraag ik niet van jou.

Kom maar bij me schuilen,
Liefste, kruip maar dicht bij mij.
Niemand zal wagen ,
Jou angst nog aan te jagen.

Wat ik wil is vrijheid,
Wat ik wil is licht.
En jij, jij zult me strelen,
En alles met me delen.

Beloof me dan voorgoed bij mij te blijven,
Deel de morgen, deel de dag, de nacht.
Angst en eenzaamheid zal ik verdrijven.
Elke dag maak ik de hemel blauw.
Christine, meer vraag ik niet van jou

Deel met mij de liefde heel mijn leven,
Wijs de weg en ik ga met je mee.

Deel met mij de dag, de nacht, de morgen..

Zeg die woorden

Ik hou van jou

Liefde, meer vraag ik niet van jou.
Hou van mij zoals ik van jou hou
Liefde meer vraag ik niet van jou

Toen kon ik mijn tranen echt niet meer bedwingen en moesten de zakdoekjes al worden aangereikt Toen ik ze weer een beetje onder controle had was het moment daar. Samen liepen we de zaal in en iedereen keek naar ons. We namen onze plek in voor het altaar op de mooie rode stoelen en nadat we zaten werd de muziek langzaam uitgezet en begon de ambtenaar zijn verhaal…

We hadden elkaars handen stevig vast en genoten van de toespraak. Allebei knalrode koppies en onze handen aan elkaar geplakt door het zweet. De ambtenaar deed het super. We hadden de maandag ervoor een gesprek met hem gehad en hij had ons duidelijk heel goed begrepen. Het was een mooie maar vooral ook humoristische toespraak wat ons behoorlijk hielp de spanning te doorbreken. Na “ons” verhaal, kwam het plechtige gedeelte en moesten we opstaan. Eerst was Eelco aan de beurt en die zei gelukkig heel snel ‘JA’! Daarna ik en ook ik gaf gelukkig het goede antwoord zoals Eelco mij vlak na het ja-woord toefluisterde. Daarna werden we tot man en vrouw verklaard maar we gingen nog niet zoenen (afgesproken). Eerst namelijk de ringen uitwisselen. Nou, met die zweethandjes ging dat lekker soepel

En toen was het tijd voor de kus en werd “ons” liedje, This Kiss van Faith Hill (uit de film Practical Magic) ingezet… supergaaf moment! Iedereen klappen en wij konden er geen genoeg van krijgen

I don’t want another heartbreak
I don’t need another turn to cry
I don’t want to learn the hard way
Baby Hello, oh no, goodbye
But you got me like a rocket
Shooting straight across the sky…

It’s the way you love me
It’s a feeling like this–
It’s centrifical motion
It’s pertpetual bliss.
It’s that pivotal moment
It’s Impossible
This Kiss, This Kiss
(Unstoppable)
This Kiss, This Kiss

Cinderella said to Snow White
How does love get so off course?
All I wanted was a white knight
With a good heart, soft touch, fast horse.
Ride me off into the sunset
Baby, I’m forever yours

It’s the way you love me
It’s a feeling like this–
It’s centrifical motion
It’s perpetual bliss.
It’s that pivotal moment
It’s Unthinkable
This Kiss, This kKss
(Unsinkable)
This Kiss This Kiss

You can kiss me in the moonlight
On the rooftop under the sky
You can kiss me with the windows open
While the rain comes pouring inside
Kiss me in sweet slow motion
Let’s let every thing slide
You got me floating, You got me flying

It’s the way you love me
It’s a feeling like this–
It’s centrifical motion
It’s perpetual bliss.
It’s that pivotal moment
It’s Subliminal
This Kiss, This Kiss
(It’s Criminal)
This Kiss, This Kiss

Terwijl de muziek doorspeelde, mochten we onze handtekeningen zetten en na ons de getuigen. Eerst Corinne en Natasha voor mij en daarna Anka voor Eelco. Ging gelukkig ook helemaal goed.

Daarna ging iedereen naar de andere zaal waar onze geweldige bruidstaart gemaakt door Joyce Burggraaf van CakeAffair klaarstond en iedereen al voorzien was van een glaasje Kir Royal om op ons te toasten! Zelf had ik me voorgenomen om 1 glaasje te drinken en dit was het moment. Ik kon lekker genieten van mijn eerste glaasje alcohol sinds maanden Iedereen kwam ons om beurten feliciteren en daarna mochten we de taart aansnijden. Na elkaar het eerste hapje te hebben gevoerd, deed iemand van De Witte de rest en genoten we allemaal even rustig van ons drankje en de taart.

Er stond ook een tafel vol cadeaus en met Liselore hadden we afgesproken dat we de cadeaus ter plekke zouden uitpakken omdat we met zo’n klein clubje waren en dat dan wel zo persoonlijk was. Dit was ook echt weer genieten. Onze familie en vrienden kennen ons zo goed! Alle cadeaus waren super!!!Toch moesten we een beetje haast gaan maken want het kon wel eens tegenzitten in het verkeer en we moesten om 17.00 uur in Zeist zijn voor ons dagprogramma wat uit niets minder bestond dan een privéconcert van Wibi Soerjadi!!!!!!

Ja, het is echt waar. Op zijn landgoed De Wulperhorst in Zeist zou hij een uur voor ons gaan spelen. Wat een geregel was dat maar het is gelukt Hoe kom je daar nou bij zou je denken… Nou, we zochten naar een unieke invulling van de dag. Er waren al behoorlijk wat ideeen de revue gepasseerd maar niets was echt bijzonder. En toen ineens kwam Wibi in me op. Ik heb hem altijd een geweldige pianist gevonden, had wel eens zo’n special gezien over hem en zijn huis en o.a. zijn Disney collectie. Nou Eelco en ik zijn ook gek op Disney dus dat was link 1. Daarnaast had ik hem een paar maanden terug nog zien en horen spelen op de Margriet Winter Fair. Hij speelde toen een fantastisch stuk uit Beauty and the Beast en ja, daar had ie me wel even mee geraakt. Dus besloot ik hem enkele weken voor de bruiloft een mailtje te sturen. Eerst naar het management maar na enkele dagen had ik nog geen reactie. Toen naar hem zelf met een heel verhaal over onze trouwdag, Beauty and the Beast, Disney, zijn verjaardag (2 maart, kon nog wel eens een probleem worden) enz. Helaas ook daar geen reactie op. Toen is Eelco gaan bellen en mensen die Eelco een beetje kennen weten wat er gebeurt als Eelco zijn zinnen op iets heeft gezet Na heel heel heel veel telefoontjes kregen we dan ook 1 week voor de bruiloft het verlossende woord en contract dat alles rond was!

Goed, daar moesten we dus om 17.00 uur zijn maar 3 maart was niet op alle plaatsen in Nederland zonnig. Op de A12 richting Utrecht hadden we dan ook enkele files in de mist en sneeuw te pakken. Het was natuurlijk ook nog eens spitsuur. Toch wisten alle auto’s tussen 17.15 en 17.30 te arriveren en dat was geen enkel probleem. Op Wibi’s prachtige landgoed werden we ontvangen met champagne en konden we foto’s maken op diverse plaatsen. Rond 17.45 mochten we in een salon plaatsnemen waar Wibi’s Bösie al stond te pronken. Er stonden precies genoeg stoelen voor ons groepje opgesteld en op de stoelen lag het programma klaar:

Wibi Soerjadi
*DevotionWolfgang Amadeus Mozart
*12 variaties ‘Ah, vous dirai-je Maman’” KV 265

Wibi Soerjadi
*Rhapsodie in Black
In opdracht gecomponeerd en opgedragen aan Anky van Grunsven en Painted Black
Passage *Galop*Stap*Draf*Galop*Passage

*Borsato transcriptie
Een virtuoze transcriptie voor piano solo

*’Grande Fantaisie de Concert’ sur des thèmes de La Belle et la Bête (Walt Disney)
-Prélude
-Belle
-La Chasse
-La Belle et la Bête

Toen was het tijd om Wibi aan te kondigen. Liselore deed dit erg goed en maakte ons er nog even op attent dat er tijdens het concert geen beeld- en geluidsopnames mochten worden gemaakt en dat mobiele telefoons uiteraard uitgeschakeld moesten zijn. Jammer van de foto’s maar het was niet anders. Toen kwam Wibi binnen en iedereen klapte. Hij had een klein introductiepraatje en wilde toen beginnen. Mijn schoonvader riep op dat moment echter “Nog gefeliciteerd met je verjaardag!” en dus moest ik op dat moment wel opstaan. Ik had namelijk bedacht dat het wel leuk was om voor Wibi een bloemetje mee te nemen aangezien hij de dag ervoor jarig was. Had er nog een kaartje aangemaakt in Disney-stijl met een felicitatie namens ons hele gezelschap. Dit bloemetje wilde ik na afloop van het concert overhandigen maar door de opmerking van mijn schoonvader moest het even eerder. Hij vond het bloemetje erg leuk en begon toen met spelen. Iedereen was muisstil en een aantal mensen, waaronder ikzelf, waren zichtbaar geemotioneerd. Eelco en ik zaten ongeveer een meter bij hem vandaan en het was echt zo mooi om hem te zien spelen. Voor elk stuk dat hij ging spelen vertelde hij hoe hij daartoe was gekomen, liet stukjes horen van de voorbereiding en uiteindelijk het eindresultaat. Als laatste stuk speelde hij mijn favoriete stuk, zijn eigen compilatie van Beauty and the Beast. Dramatischer gemaakt op stukken waarop dat volgens hem mooier was en langzamer toewerkend naar het hoogtepunt dan in het origineel. Het was prachtig en ik moest dan ook wel een paar traantjes wegpinken. Na ongeveer een uur gespeeld te hebben bedankte hij ons en gaven wij hem een staande ovatie. Na een rustmomentje zou hij terugkomen in de hal voor foto’s.

Inmiddels werden de cd’s binnen gebracht. We hadden bedacht dat het leuk zou zijn om al onze bruiloftsgasten een cd (zijn meest recente) cadeau te doen als bedankje. Wibi zou deze dan ook komen signeren. Dit wist zelfs onze ceremoniemeester niet want het moest voor haar ook een verrassing blijven Iedereen nam de cd dan ook gretig in ontvangst om er vervolgens mij de hal in te lopen waar Wibi 1 voor de 1 de cd’s signeerde en met iedereen op de foto ging. Op onze cd schreef hij niet alleen zijn handtekening maar:

Voor Eelco en Marloes
Veel liefde en geluk!
3-3-2006
Wibi Soerjadi

Het staat op het boekje dus die gaan we uit de hoes halen en inlijsten met een foto erbij. Bijzonder om zo’n aandenken aan je bruiloft te hebben. Uiteraard gingen Eelco en ik ook met Wibi op de foto en Eelco maakte een babbeltje met hem. Hij had allemaal filmattributen staan en daar was Eelco nogal in geinteresseerd. Hij vroeg naar een zwaard uit Zorro dat hij had zien liggen en Wibi begon meteen te vertellen. Hij had recent ook lichtzwaarden uit Star Wars weten te bemachtigen die hij wel wilde laten zien aan Eelco. Nou dat wilde Eelco wel en dus togen we met zijn allen richting zijn “schermkamer” waar allerlei degens aan de muur hingen… en ook de lichtzwaarden. Daarop ontstond er een lichtzwaardgevecht tussen Eelco en Wibi wat tot een paar hilarische (foto)momenten heeft geleid. Wie maakt dat nou mee? Een gevecht met lichtzwaarden met Wibi Soerjadi op je bruiloft.. Het kan alleen ons overkomen!

Om 19.15 uur moest er helaas een einde komen aan de mooie uurtjes op Landgoed De Wulperhorst. Wibi vertelde nog hoe bijzonder hij deze aanvraag en het concert had gevonden. Hij had nog nooit zoiets gedaan! Hij vond ons een superleuk publiek en wenste ons nog een hele mooie dag verder.Met de hele groep stapten we weer in de auto’s en gingen we op weg naar Voorburg. Daar zouden we namelijk gaan eten - en overnachten - in hotel/restaurant Savelberg (met een Michelin-ster!). Bij de ontvangst werden onze koffers aangenomen en naar de diverse kamers gebracht. Er was ook even de gelegenheid om je op te frissen dus heb ik Eelco snel even meegenomen naar onze suite. Even een paar minuutjes samen. Sowieso ging dat wel lekker op de dag zelf omdat we in onze eigen Mustang reden en dus van Scheveningen naar Zeist en van Zeist naar Voorburg ook even lekker saampies in de auto zaten om alvast wat dingen te evalueren.

Na het opfrismoment konden we terecht in een kleine ruimte waar de champagne wederom werd geserveerd. Ook stonden er wat lekkere knabbeltjes om alvast in de mood te komen. Om 20.30 gingen we met het hele gezelschap naar de Marianne-zaal om te starten met het diner. De eigengemaakte tafelschikkingskaartjes stonden mooi op tafel zodat iedereen wist waar hij of zij kon gaan zitten. Eelco en ik in het midden van de lange kant, naast Eelco mijn ouders, naast mij Eelco’s ouders, aan weerszijden van de ouders de getuigen en voor de rest hadden we het zelf ingedeeld waarbij man en vrouw uiteraard wel om en om zaten. We hadden zelf een menu samengesteld uit de gerechten die we tijdens het proefdiner hadden genuttigd en de menu’s de ze hadden aangedragen voor deze avond - 6 gangen met amuse en bijpassend wijnarrangement. Aangezien ik de enige was die niet mocht drinken, heb ik dan ook regelmatig geroepen dat er meer gedronken moest worden! Hey, we hadden niet voor niets hotelkamers voor alle gasten geregeld

Dit was het menu:

taartje van kreeft “Savelberg”
****
gegrilde Sint-Jakobsmosselen met Provençaalse groenten en anijsschuim
****
Noordzee tarbot in een bouillon met fijne groenten en Hollandaise
****
gebraden Bresse duif met in knoflookroom gegaarde “Coco Blanc” bonen met bonenkruid en oregano, jus van duif
****
selectie van huis geaffineerde kazen
****
warme vanille soufflé met vanille roomijs

Het was echt supergezellig tijdens het diner. De spanning was er toen goed af en er kon heerlijk genoten worden. Onze gastheer Jochem (die we tijdens het proefdiner al hadden gevraagd om ons die avond bij te staan) kwam bij elke gang keurig vertellen wat er op ons bord lag en vertelde iets over de wijnen die erbij geserveerd werden. Het was sjiek maar toch relaxed. Eelco’s vader heeft ook nog een speech gegeven halverwege het diner wat natuurlijk een leuk en mooi moment was, zeker voor mijn kersverse hubbie.

Rond 1 uur vielen echt mijn oogjes dicht en ondanks dat ik zeker nog wel langer had willen blijven, moesten wij toch als eerste vertrekken volgens de etiquette. Tegenover ons waren ook al wat luikjes aan het dichtgaan (door de wijntjes) dus gaven wij maar het goede voorbeeld en vertrokken we naar onze suite onder een luid applaus van alle aanwezigen. Wat er verder die nacht gebeurd is, blijft lekker prive

De volgende ochtend zou om 10 uur het champagne-ontbijt geserveerd worden in dezelfde zaal als waar het diner had plaatsgevonden. Toen wij om 10.10 aankwamen (lekker uitgeslapen!) zat iedereen er al en werden we weer uitbundig verwelkomd. Geen dresscode meer en iedereen lekker in zijn gewone, maar toch nette, kleren. De glaasjes champagne werden voor de laatste keer ingeschonken en we konden genieten van diverse happen waaronder roerei, spek, gerookte zalm, croissants, diverse soorten brood en broodjes, jammetjes, vleeswaren, kazen etc. Het was weer heerlijk. Iets na 11-en hielden de eerste gasten het voor gezien en hebben we van de meeste mensen afscheid genomen. Iedereen had het geweldig gevonden en de woorden “mooiste bruiloft ooit” zijn meerdere keren voorbij gekomen

Terwijl Eelco samen met Frans de Mustang ging wegbrengen en de BMW ging ophalen, bleven Corinne en ik nog even thee drinken in de lounge. Genoeg om over na te praten. Mijn zelfgemaakte (scrap)receptieboek was goed gebruikt. Ik had een mini scrapalbum gekocht en kleine kaartjes met een woord als “Friends”, “Future”, “Dreams” en dat soort dingen erop. Iedereen kon een of meerdere kaartjes kiezen en daarop een boodschap voor ons schrijven. Eelco heeft tijdens het diner van iedereen foto’s gemaakt dat ze elkaar een zoen gaven en die foto ga ik straks samen met de kaartjes verwerken tot kleine scrapbookpagina’s in het receptieboek.

Om 2 uur hebben we ook afscheid genomen van Frans en Corinne en zijn we samen naar Putten vertrokken voor onze mini-honeymoon op Landgoed Groot Spriel. Bij aankomst op het besneeuwde landgoed werden we ontvangen door de eigenaar Jos. Hij bracht ons naar onze suite die werkelijk prachtig was. Eelco en ik zijn behoorlijk verwend maar dit was toch zeker uniek en de mooiste suite waar we ooit waren geweest. De kamer stond vol waxinelichtjes en de openhaard brandde al. Het hemelbed zag er uitnodigend uit met kussenslopen met onze namen erop en het laken met onze trouwdatum. In de badkamer een bad op pootjes en wederom veel waxinelichtjes. Een oude dekenkist was ingericht als minibar en alles wat daarin aan hapjes en drankjes stond kon gewoon opgegeten en -gedronken worden (zat in de prijs). Het uitzicht was ook geweldig. Ja, hier gingen we wel even genieten. De rest van de middag hebben we dan ook heerlijk op bed en op de bank bij de openhaard gelegen. ’s Avonds gingen we op zoek naar een restaurantje in de buurt en zijn we bij de Italiaan in Harderwijk terecht gekomen. We waren allebei zo moe dat we maar met moeite wakker konden blijven en hebben het dus niet laat gemaakt.

De volgende dag hebben we weer helemaal niets gedaan en dat was fantastisch Eerst een uitgebreid ontbijt op onze kamer, daarna beetje boekje gelezen op de bank, geknuffeld, geslapen, wel een rondje gewandeld op het landgoed en een rondje gereden door de omgeving maar dat was het. Om 19.00 uur begonnen we aan het 7-gangen diner op de kamer. Er kwam een kok naar het landgoed om daar speciaal voor ons te koken. De gastvrouw kwam dan de gerechten brengen en ophalen en soms kwam de kok mee. Zooo romantisch! Gewoon in je relaxte kleren op je sokken aan een gedekte tafel zitten in een prachtige kamer met brandend haardvuurtje en genieten van het eten. Tussen de gerechten door kropen we even op de bank of op bed om weer aan tafel te gaan als de volgende gang verscheen. Om 23.00 uur hadden we het laatste gerecht op en kon ik ook echt niet meer. We zeiden gedag tegen de kok en de gastvrouw en gingen heerlijk slapen.

Op maandagochtend het laatste uitgebreide ontbijt, met verse aardbeien en slagroom! Na het ontbijt wilden we eigenlijk allebei wel naar huis. Terug naar de poezen We lieten een briefje achter voor de mensen van het landgoed en zijn toen vertrokken. Eenmaal thuis hebben we de koffers uitgeladen en zijn we naar De Witte gereden om onze trouwcadeaus en het restant van de taart op te halen. Onze bloemenslingers hingen nog aan de pilaren van het gebouw. Mooi Alles paste in 1 keer in de auto en thuis hebben we alles nog eens goed bekeken en her en der op zijn plaats gezet en daarmee kwam er toch echt een einde aan een paar fantastisch mooie dagen. Ons nieuwe getrouwde leventje was begonnen en kan nu al niet meer stuk. We zijn verliefder dan ooit en gaan ons nu richten op de komst van de beeb, de volgende grote stap in ons leven!<p>In de zomer van 2007 gaan we het nog eens goed overdoen met een gigantisch strandfeest op Scheveningen maar de uitnodiging daarvoor volgt tegen die tijd wel Ik wil nogmaals iedereen bedanken die er op de dag zelf bij was voor hun aanwezigheid, cadeaus en hulp en iedereen die er niet bij was voor de diverse felicitaties per kaart, e-mail of bloemen. Het was geweldig!

…en de komende dagen zullen er nog veel meer volgen. Doe mijn best om het allemaal zo snel mogelijk online te krijgen maar er gaat toch best veel tijd in zitten!